'O CURE TUIO

(Antonio De Curtis)



Stongo dint'a nu lietto
malato 'e pucundria,
cu nu dulore mpietto
pe tte Ninetta mia.

E tu cert' a chest'ora
'e me t' he già scurdato
mentr'io suffrenno ancora
me struio pensanno a tte.

'O core tuie 'nzieme 'o core mio
s'erano 'ncatenate tutt' e dduie
facenno na promessa 'nnanze a Ddio
pe tutt' 'a vita 'e nun se lassà cchiù.

E invece mo stu core è condannato
a purtà 'o llutto 'e na persona viva.
Chiagne stu core e nun s'è rassignato
ca tu si viva e nun esiste cchiù.

Mo porto int' a stu core
nu gelo 'e freva ardente,
gelo 'e nu trist'ammore
na freva malamente.

Stu core ha perdonato
'o mmale che m'he fatto
però nun s'è scurdato
chello ch'he fatto a mme.

'O core tuie 'nzieme 'o core mio
s'erano 'ncatenate tutt' e dduie
facenno na promessa 'nnanze a Ddio
pe tutt' 'a vita 'e nun se lassà cchiù.